01 februari 2009

Krentenbol

Op donderdag zijn we naar het park geweest om de eendjes en de ganzen te voeren.
Lars had een lekkere krentenbol die hij mocht opeten en de rest van het brood ging naar de beestjes toe. Terwijl we aan het voeren waren voelde ik opeens wat tegen mijn been, een vrolijke hond kwam ons begroeten en liep door. Maar voordat ik er erg in had kwam hij terug en greep in de krentenbol van Lars, weg! Dat was niet alleen schrikken maar ook brullen. Grote dikke tranen van verdriet. De eigenaresse van de hond vond het ook heel erg maar kon er verder niet veel aan doen. Gelukkig had de hond alleen de krentenbol gepakt en niet in zijn handjes gebeten.

Op de fiets terug naar huis moest hij wel het verhaal kwijt:
hondje, waf, bol, hap, weg!
Dat klopt helemaal. Zo konden we met elkaar praten over wat het hondje gedaan had en begon hij het langzaam zelfs wat grappig te vinden.
Als troost zijn we boodschappen gaan doen en hebben we maar een nieuwe krentenbol gehaald, veilig in de winkel waar geen hondjes komen die hem opeten.

Geen opmerkingen: