09 februari 2009

Zwemmen!

Op zondag is het familiedag in het "de Mirandabad": een heel zwembad vol met ouders en klein grut. Ik heb werkelijk mijn ogen uitgekeken. Het was de eerste keer dat Lars naar het zwembad ging, had geen idee of hij het wel leuk zou vinden.
Het omkleden in een hokje was al een avontuur, zwemluier aan en de bandjes om de armen.

We begonnen in het peuterbadje, lekker overzichtelijk en niet al te diep.
In het midden een glijbaan en aan de muur o.a. een olifant die water spuit.
Lars bleef in het begin rustig bij me zitten in het water, goed kijken wat er allemaal gebeurde. Maar daarna toch echt op onderzoek! De olifant was wel spannend, en ook dat het water aan de andere kant wat dieper was. De glijbaan proberen was een schot in de roos, hij moest zo ontzettend lachen dat er allemaal water in zijn gezicht kwam. De eerste paar keren glijden met mama, maar daarna toch echt alleen de trap op en glijden maar. Hij is er wel 10 keer vanaf geweest.

Het grote bad was ook spannend. Trapjes af en opeens in het diepe, hij had de smaak te pakken. Lekker plonzen en zelf drijven op zijn buik. Sleuren door het water gaf weer de nodige lachbuien.
Niet bang voor het water en de diepte. Zijn armen bleven drijven en ook zijn billen gingen door de zwemluier omhoog, dat was grappig.

Daarna de tocht van het grote bad naar het peuterbad, heen en weer. Hij kon niet kiezen wat hij leuker vond. Na een uur vond ik het welletjes, we moesten ons nog afdrogen en aankleden.

We gaan vaker, dat is zeker!

Superboek

Dit weekend zijn we naar de voorstelling "Superboek" geweest in het Amstelveense Poppentheater. Het verhaal gaat over een jongetje dat in het bad moet maar daar helemaal geen zin in heeft. Hij heeft het namelijk veel te druk met het maken van een boek. Dat boek wordt groot en zo beleeft het jongetje allerlei avonturen.

Een hele leuke voorstelling met een fantastisch decor.
Lars zat er bijna ademloos naar te kijken. Af en toe vertelde hij wat hij gezien had maar meestal was het stil. De flyer die we meegenomen hebben naar huis wordt steeds gepakt, dan vertelt hij er wat over: boek, water, koe, bad,...

Het decor als een groot pop-up boek.

Op schoot, natuurlijk moest Nana ook mee.

01 februari 2009

Krentenbol

Op donderdag zijn we naar het park geweest om de eendjes en de ganzen te voeren.
Lars had een lekkere krentenbol die hij mocht opeten en de rest van het brood ging naar de beestjes toe. Terwijl we aan het voeren waren voelde ik opeens wat tegen mijn been, een vrolijke hond kwam ons begroeten en liep door. Maar voordat ik er erg in had kwam hij terug en greep in de krentenbol van Lars, weg! Dat was niet alleen schrikken maar ook brullen. Grote dikke tranen van verdriet. De eigenaresse van de hond vond het ook heel erg maar kon er verder niet veel aan doen. Gelukkig had de hond alleen de krentenbol gepakt en niet in zijn handjes gebeten.

Op de fiets terug naar huis moest hij wel het verhaal kwijt:
hondje, waf, bol, hap, weg!
Dat klopt helemaal. Zo konden we met elkaar praten over wat het hondje gedaan had en begon hij het langzaam zelfs wat grappig te vinden.
Als troost zijn we boodschappen gaan doen en hebben we maar een nieuwe krentenbol gehaald, veilig in de winkel waar geen hondjes komen die hem opeten.

Zijn eerste blauwe oog

Vorige week woensdag werd ik gebeld door de creche: Lars was van de trap gevallen. Gelukkig niet veel treden, maar toch. Het was brullen, van de schrik maar ook omdat zijn oog natuurlijk pijn deed. De leidster liep achter hem en had hem wel vast in zijn kraag, maar het kon toch gebeuren.
Het toeval wilde dat er een andere leidster was die een gesprek had met een ouder, en die bleek toevallig kinderarts te zijn. Die heeft er naar gekeken en gelukkig was het niet ernstig. De rest van de dag is hij goed in de gaten gehouden of hij niet suf of misselijk werd. Dan kan het namelijk een hersenschudding zijn. Maar zowel de rest van de dag als de avond was hij weer vrolijk en druk aan het spelen.

Alleen ziet dat oog er niet uit. Het was eerst heel dik door de zwelling, toen werd het rood/blauw en nu is het al in het groene/gele stadium. Maar het belangrijkste is dat hij er geen last van heeft en dat het verder goed is.

Ondertussen heb ik ook weer een opfriscursus van de kinder ehbo gehad, ik weet weer wat me te doen staat....

Poppentheater Koos Kneus


Op een vroeg zondagochtend reden we op de fiets door de stad, op weg naar het poppentheater van Koos Kneus. In de ochtend hebben die speciale voorstellingen voor kinderen van 2 tot 4 jaar.
Het was er hartstikke druk en alle kindjes hadden er veel zin in.
Er staat koffie, thee, limonade en (het allerbelangrijkste) ... koekjes.
De voorstelling duur ongeveer een half uurtje en dat is prima te doen.
Dit keer ging het over een konijn die allerlei vriendjes zocht. Alle dieren die Lars ook kende kwamen voorbij. En tussendoor steeds kinderliedjes zingen.
Na afloop kunnen ze nog lekker spelen, verkleden of zich laten schminken. Dat laatste wilde Lars niet, dat was nog een beetje eng.
De volgende keer, want we gaan er zeker vaker naar toe, misschien wel.