23 maart 2007

Ik wil er ook op!

Als ik de blog zo bekijk sta ik er zelf maar verrekte weinig op.
Daarom nu gewoon een foto van ons.

Het lijkt alleen wel alsof Lars hier een schoteltje op zijn hoofd heeft balanceren maar schijn bedriegt ;=)

3 maanden

Ruim 3 maanden is Lars nu, 14 weken en 5 dagen om precies te zijn.
Hij weegt 6880 gram, is 64 cm lang en zijn hoofd is 41 cm groot.
Best een flinke jongen dus, maar niet overdreven groot want hij past allemaal netjes binnen de lijnen van het consultatiebureau.

Hand in mond

Lars heeft een nieuwe gewoonte: niet een duim in de mond maar gewoon alle vingers.

Naar Steenwijk!

Eindelijk is het er dan van gekomen, we zijn naar Steenwijk geweest!
Lars heeft het grootste gedeelte van de autorit geslapen, maar af en toe hoorde we het knisperen van het knisperboekje dat we hadden meegenomen.
Lars had het prima naar zijn zin, lekker bij opa en oma op schoot. En oma mocht natuurlijk het flesje geven. Gaan we vaker doen!

Oppasdag Marion en Flora

Marion heeft haar eerste echte oppas er al opzitten.
Eerst wat bijkletsen, dan badje doen, afdrogen, Lars mooi laten zijn... en vooruit....nog even bij opa op schoot.



Ook Omi Flora heeft er een oppasdag opzitten, dat ging helemaal goed. Het lijkt zelfs wel alsof Lars al op haar schoot staat. Moet niet veel gekker worden.

08 maart 2007

Cupi in poppenhuis

Alles wat voor Lars is moet natuurlijk eerst grondig getest worden door Cupi.

Blauwoog

Eigenlijk is deze foto hartstikke mislukt, maar hij heeft er van die mooie blauwe ogen op ...

Ziek in het ziekenhuis

Tja, dat een kind ziek wordt dat weet je. Maar dat het gelijk zo heftig zou zijn dat hadden we niet verwacht. Laat ik maar gelijk vertellen dat het allemaal goed is afgelopen, dat is het allerbelangrijkste.

Lars kreeg op een zondagavond koorts, het begon met 38,5. We zijn toen naar een huisartsenpost geweest maar daar was volgens de dienstdoende arts niets aan de hand (achteraf onbegrijpelijk want een baby met koorts moet altijd naar het ziekenhuis weten we nu). De volgende morgen had hij 39,8. Gelijk naar onze eigen huisarts geweest en die regelde een afspraak in het VU ziekenhuis.
Daar werd hij op allerlei manieren onderzocht, werd er bloed afgenomen, zijn blaas met een catheter geleegd, een ruggenprik gegeven en een infuus aangelegd. Onnodig om te vermelden dat het allemaal erg aangrijpend was om aan te zien.

Duidelijk werd dat hij opgenomen moest worden ter observatie. In de VU was geen plek maar in het OLVG wel. Daar zijn we heen gebracht met een ambulance. In het OLVG kregen we kamer alleen aan het einde van een gang, lekker rustig. Ook was er de mogelijkheid om te blijven slapen voor 1 van de ouders.
Lars werd ondertussen steeds zieker, hij brulde heel hard omdat hij zich niet lekker voelde en je kon duidelijk aan hem zien dat hij pijn had. Het wachten was op de uitslagen van de diverse kweekjes om te weten wat hij onder de leden had. Dat duurde een paar dagen.
Hij werd aan de monitor gelegd voor hart en ademhalingcontrole, er werd een infuus aangebracht voor OSR (vocht) en antibiotica en hij kreeg een sonde voor de voeding maar ook om pijstillers door toe te kunnen dienen. Lars was al die tijd zwaar aan de diarree en dat moest goed in de gaten gehouden worden.


Dinsdagavond was echt een dieptepunt, hij heeft tot in de nacht lopen brullen en was echt ontroostbaar. Aan alles kon je zien dat hij zich zwaar ellendig voelde.
Hij is toen nogmaals onderzocht door een arts maar die kon niets vinden.
Woensdag stabiliseerde hij een beetje en donderdag begon het opeens weer wat beter te gaan. Je kon weer wat meer contact krijgen en het zelf drinken ging ook weer wat beter. Vrijdag mocht de monitor er af, de sonde had hij er die nacht zelf al uit getrokken.

De uitslagen kwamen ook binnen, het bleek te gaan om een virale hersenvliesontsteking. Je schrikt dan wel even. Maar i.t.t. een bacteriele hersenvliesontsteking is deze veel minder schadelijk en houdt hij er in principe niets aan over. Het schijnt wel vaker bij kinderen voor te komen alleen niet als ze zo heel erg klein zijn.

Bij ontslag uit het ziekenhuis woog Lars 6390, toevallig moesten we een week voor zijn ziek zijn bij het consultatiebureau zijn. Toen woog hij 6125, al met al is hij dus niet af gevallen!

Nu is hij weer een vrolijk en blij mannetje, hij heeft geen idee dat hij zo ziek is geweest. Gelukkig maar, we hebben verder ook niet de indruk dat hij er iets aan over gehouden heeft.