
15 juni 2007
Ondertandjes
Het is niet te zien (dit is een poging maar het mannetje houdt zijn hoofd niet stil) maar zijn ondertandjes komen echt door, je ziet het gewoon met de dag groeien.


Grote lol
Eindelijk een update!
Na een ontzettende lange stilte dan eindelijk weer eens wat leven op deze site. Van nu af aan zal er weer regelmatig wat gebeuren want we hebben een nieuwe computer en er is een nieuw kabeltje gekocht.
Maar eerst een kleine update met het een en ander aan foto materiaal.
Maar eerst een kleine update met het een en ander aan foto materiaal.
24 mei 2007
Kabeltje!
Het is niet te geloven!
Nu hebben we een mooie nieuwe snelle computer staan en nu zijn we het kabeltje kwijt waarmee we foto's van de camera naar de computer kunnen overzetten. Nu kan ik nog geen foto's plaatsen. We gaan snel een nieuwe kopen en dan ga ik hup aan de slag.
Nu hebben we een mooie nieuwe snelle computer staan en nu zijn we het kabeltje kwijt waarmee we foto's van de camera naar de computer kunnen overzetten. Nu kan ik nog geen foto's plaatsen. We gaan snel een nieuwe kopen en dan ga ik hup aan de slag.
10 mei 2007
Bijna ...
... hebben we een nieuwe computer en kan ik eindelijk weer eens wat leuke foto's plaatsen. Nog een weekje ....
Met Lars gaat het ondertussen hartstikke goed.
Hij is nu 5 maanden oud, weegt 7700 gram en is 67 cm lang.
Met Lars gaat het ondertussen hartstikke goed.
Hij is nu 5 maanden oud, weegt 7700 gram en is 67 cm lang.
20 april 2007
Computer kapot
Onze computer thuis is kapot, kan daarom even geen nieuwe berichtjes plaatsen met leuke nieuwe foto's van het kleine Larsmannetje. Want die hebben we wel weer!
We gaan een nieuwe computer nemen, die is dan gelijk meer bij de tijd. Tot die tijd is het even stil, of ik moet tijd zien te vinden op de studio maar dat is zeer onwaarschijnlijk.
Als de nieuwe computer er is maak ik wel weer een inhaalslag.
We gaan een nieuwe computer nemen, die is dan gelijk meer bij de tijd. Tot die tijd is het even stil, of ik moet tijd zien te vinden op de studio maar dat is zeer onwaarschijnlijk.
Als de nieuwe computer er is maak ik wel weer een inhaalslag.
10 april 2007
Lars in en bij het strandhuis
Afgelopen weekend was het dan zover: Lars ging mee naar het strandhuisje.
Dat was voor ons allemaal best even wennen. Er kwam heel wat bezoek langs want iedereen wilde natuurlijk het nieuwe mannetje even zien.
De nieuwe aap van Omi ging natuurlijk ook mee.
Maandag, 2e paasdag, was het van tijd tot tijd stralend weer buiten.
Omdat Lars niet echt de zon in mag en de wind nog best een beetje koud was, zat hij goed ingepakt. De tegenstelling met oma Marion is dan ook best groot.
Dat was voor ons allemaal best even wennen. Er kwam heel wat bezoek langs want iedereen wilde natuurlijk het nieuwe mannetje even zien.
De nieuwe aap van Omi ging natuurlijk ook mee.
Samen met papa op de bank in het strandhuisje.
Lars heeft trouwens zijn duim ontdekt! Eerst ging een hele hand in zijn mond en daarna regelmatig wat vingers. Nu gaat steeds vaker een duim in zijn mond, soms de rechter en dan weer de linker. Een echte voorkeur heeft hij kennelijk nog niet.
(ps: er groeien trouwens geen kaarsen uit zijn hoofd hoor)
Maandag, 2e paasdag, was het van tijd tot tijd stralend weer buiten.Omdat Lars niet echt de zon in mag en de wind nog best een beetje koud was, zat hij goed ingepakt. De tegenstelling met oma Marion is dan ook best groot.
Lars krijgt aap
06 april 2007
Eigen kamer
23 maart 2007
Ik wil er ook op!
3 maanden
Naar Steenwijk!
Eindelijk is het er dan van gekomen, we zijn naar Steenwijk geweest!Lars heeft het grootste gedeelte van de autorit geslapen, maar af en toe hoorde we het knisperen van het knisperboekje dat we hadden meegenomen.
Lars had het prima naar zijn zin, lekker bij opa en oma op schoot. En oma mocht natuurlijk het flesje geven. Gaan we vaker doen!
Oppasdag Marion en Flora
Marion heeft haar eerste echte oppas er al opzitten.
Eerst wat bijkletsen, dan badje doen, afdrogen, Lars mooi laten zijn... en vooruit....nog even bij opa op schoot.
Eerst wat bijkletsen, dan badje doen, afdrogen, Lars mooi laten zijn... en vooruit....nog even bij opa op schoot.
Ook Omi Flora heeft er een oppasdag opzitten, dat ging helemaal goed. Het lijkt zelfs wel alsof Lars al op haar schoot staat. Moet niet veel gekker worden.
08 maart 2007
Ziek in het ziekenhuis
Tja, dat een kind ziek wordt dat weet je. Maar dat het gelijk zo heftig zou zijn dat hadden we niet verwacht. Laat ik maar gelijk vertellen dat het allemaal goed is afgelopen, dat is het allerbelangrijkste.
Lars kreeg op een zondagavond koorts, het begon met 38,5. We zijn toen naar een huisartsenpost geweest maar daar was volgens de dienstdoende arts niets aan de hand (achteraf onbegrijpelijk want een baby met koorts moet altijd naar het ziekenhuis weten we nu). De volgende morgen had hij 39,8. Gelijk naar onze eigen huisarts geweest en die regelde een afspraak in het VU ziekenhuis.
Daar werd hij op allerlei manieren onderzocht, werd er bloed afgenomen, zijn blaas met een catheter geleegd, een ruggenprik gegeven en een infuus aangelegd. Onnodig om te vermelden dat het allemaal erg aangrijpend was om aan te zien.
Duidelijk werd dat hij opgenomen moest worden ter observatie. In de VU was geen plek maar in het OLVG wel. Daar zijn we heen gebracht met een ambulance. In het OLVG kregen we kamer alleen aan het einde van een gang, lekker rustig. Ook was er de mogelijkheid om te blijven slapen voor 1 van de ouders.
Lars werd ondertussen steeds zieker, hij brulde heel hard omdat hij zich niet lekker voelde en je kon duidelijk aan hem zien dat hij pijn had. Het wachten was op de uitslagen van de diverse kweekjes om te weten wat hij onder de leden had. Dat duurde een paar dagen.
Hij werd aan de monitor gelegd voor hart en ademhalingcontrole, er werd een infuus aangebracht voor OSR (vocht) en antibiotica en hij kreeg een sonde voor de voeding maar ook om pijstillers door toe te kunnen dienen. Lars was al die tijd zwaar aan de diarree en dat moest goed in de gaten gehouden worden.
Dinsdagavond was echt een dieptepunt, hij heeft tot in de nacht lopen brullen en was echt ontroostbaar. Aan alles kon je zien dat hij zich zwaar ellendig voelde.
Hij is toen nogmaals onderzocht door een arts maar die kon niets vinden.
Woensdag stabiliseerde hij een beetje en donderdag begon het opeens weer wat beter te gaan. Je kon weer wat meer contact krijgen en het zelf drinken ging ook weer wat beter. Vrijdag mocht de monitor er af, de sonde had hij er die nacht zelf al uit getrokken.
De uitslagen kwamen ook binnen, het bleek te gaan om een virale hersenvliesontsteking. Je schrikt dan wel even. Maar i.t.t. een bacteriele hersenvliesontsteking is deze veel minder schadelijk en houdt hij er in principe niets aan over. Het schijnt wel vaker bij kinderen voor te komen alleen niet als ze zo heel erg klein zijn.
Bij ontslag uit het ziekenhuis woog Lars 6390, toevallig moesten we een week voor zijn ziek zijn bij het consultatiebureau zijn. Toen woog hij 6125, al met al is hij dus niet af gevallen!
Nu is hij weer een vrolijk en blij mannetje, hij heeft geen idee dat hij zo ziek is geweest. Gelukkig maar, we hebben verder ook niet de indruk dat hij er iets aan over gehouden heeft.

Lars kreeg op een zondagavond koorts, het begon met 38,5. We zijn toen naar een huisartsenpost geweest maar daar was volgens de dienstdoende arts niets aan de hand (achteraf onbegrijpelijk want een baby met koorts moet altijd naar het ziekenhuis weten we nu). De volgende morgen had hij 39,8. Gelijk naar onze eigen huisarts geweest en die regelde een afspraak in het VU ziekenhuis.
Daar werd hij op allerlei manieren onderzocht, werd er bloed afgenomen, zijn blaas met een catheter geleegd, een ruggenprik gegeven en een infuus aangelegd. Onnodig om te vermelden dat het allemaal erg aangrijpend was om aan te zien.
Duidelijk werd dat hij opgenomen moest worden ter observatie. In de VU was geen plek maar in het OLVG wel. Daar zijn we heen gebracht met een ambulance. In het OLVG kregen we kamer alleen aan het einde van een gang, lekker rustig. Ook was er de mogelijkheid om te blijven slapen voor 1 van de ouders.
Lars werd ondertussen steeds zieker, hij brulde heel hard omdat hij zich niet lekker voelde en je kon duidelijk aan hem zien dat hij pijn had. Het wachten was op de uitslagen van de diverse kweekjes om te weten wat hij onder de leden had. Dat duurde een paar dagen.
Hij werd aan de monitor gelegd voor hart en ademhalingcontrole, er werd een infuus aangebracht voor OSR (vocht) en antibiotica en hij kreeg een sonde voor de voeding maar ook om pijstillers door toe te kunnen dienen. Lars was al die tijd zwaar aan de diarree en dat moest goed in de gaten gehouden worden.
Dinsdagavond was echt een dieptepunt, hij heeft tot in de nacht lopen brullen en was echt ontroostbaar. Aan alles kon je zien dat hij zich zwaar ellendig voelde.
Hij is toen nogmaals onderzocht door een arts maar die kon niets vinden.
Woensdag stabiliseerde hij een beetje en donderdag begon het opeens weer wat beter te gaan. Je kon weer wat meer contact krijgen en het zelf drinken ging ook weer wat beter. Vrijdag mocht de monitor er af, de sonde had hij er die nacht zelf al uit getrokken.
De uitslagen kwamen ook binnen, het bleek te gaan om een virale hersenvliesontsteking. Je schrikt dan wel even. Maar i.t.t. een bacteriele hersenvliesontsteking is deze veel minder schadelijk en houdt hij er in principe niets aan over. Het schijnt wel vaker bij kinderen voor te komen alleen niet als ze zo heel erg klein zijn.
Bij ontslag uit het ziekenhuis woog Lars 6390, toevallig moesten we een week voor zijn ziek zijn bij het consultatiebureau zijn. Toen woog hij 6125, al met al is hij dus niet af gevallen!
Nu is hij weer een vrolijk en blij mannetje, hij heeft geen idee dat hij zo ziek is geweest. Gelukkig maar, we hebben verder ook niet de indruk dat hij er iets aan over gehouden heeft.

Abonneren op:
Posts (Atom)


























